Dusche© silver-john / www.fotolia.deWater wordt schaars en experts waarschuwen voor mogelijke oorlogen. Ze houden het drinkwatertekort voor dramatischer als de klimaatsverandering. Levensmiddelenchemicus Udo Pollmer denkt, dat het probleem technisch op te lossen is. Naar opgave van de Verenigde Naties beschikken meer dan 1 miljard mensen niet over zuiver drinkwater. Experts vrezen dat de strijd om water in de komende jaren in alle hevigheid zal ontbranden. Weliswaar bestaat twee derde van het aardoppervlak uit water, maar hoogstens drie procent daarvan is zoet water. De grootste brok is het ijs van de poolkappen.

Slechts 0,3 promille is in de vorm van stromen, meren en moerasgebieden beschikbaar. Tezamen met het grondwater is het ongeveer 1 procent. Intussen word de indruk gewekt dat men het vele zoute water niet kan gebruiken of slechts met enorme kosten. Maar dat is een reusachtige vergissing. Een tiental jaren geleden lieten de rijke oliestaten in het nabije oosten zich het ontzouten van het zeewater nogal wat kosten. Ondertussen maken vele betaalbare procedés, zoals de Rosendaal-Kollektor, het mogelijk...

Door Udo Pollmer

Pestizid© Kara / www.fotolia.deDe lijst van schadelijke stoffen in ons eten groeit. Men krijgt de indruk dat met elke succesvolle bestrijding twee nieuwe giften opduiken. Een einde schijnt niet in zicht. Wij vroegen onze levensmiddelenchemicus, of dat alles slechts ‘bezigheidstherapie’ is voor zijn collega’s ?
Alweer een nieuw bestrijdingsmiddel – ditmaal in koffie, waarin niemand het verwacht had. Het middel heet mepiquat. Mepiquat residuen vind men anders alleen op tomaten. Daar word het als groeistimulator ingezet, ook wel als kiemremmer op uien en als halmversteviger op spelt. Maar de twijfelachtige residuen op de koffie hebben helemaal niets met gewasbescherming van doen.
Mepiquat ontstaat bij het branden – uit helemaal normale bestanddelen van de koffiebonen. Wat nu gedaan? Koffie verbieden,...

Voeding
Door Udo Pollmer

QuinoaQuinoaanbau in Ecuador
Foto: Dider Gentilhomme
Lizenz: CC BY-SA 3.0

Het is een successtory: Bij de Inca’s was quinoa een basisvoedingsmiddel en nu werd dat koren in het Westen herontdekt. Het geldt als superfood, dat bescherming biedt voor de meest uiteenlopende ziektes. Quinoa kan echter ook schadelijk zijn.

De parochie van eetzondaars en hun priesteressen van de heilige dieetgraal hebben een nieuw superfood ontdekt. Voor allen, die een ontspannen verhouding met hun koelkast bewaard hebben: superfoods zijn cultachtige eetobjecten, die allerhande ziektes helen, tekorten...

Nieuwe BMI-studie openbaart de willekeur in het “Pippi Langkous” - design

Waage© Uwe Grötzner / www.fotolia.de

Nadat recente meta-analyses bevestigden, dat overgewicht niet met een verhoogd sterftepercentage [1] ja zelfs met een hogere levensverwachting correleerde [2] kwam nu, wat wel komen moest: De auteurs van een volgende meta-analyse ventileren op dit moment, dat overgewicht toch met voortijdig heengaan verbonden is [3]. Ook al lijkt hiermee het “voedingswetenschappelijk evenwicht” weer in ere hersteld  – is het ook dit keer weer niet zo simpel.

Dat heeft vooral twee gronden, aldus voedingswetenschapper Uwe Knop: “Ten eerste deugt het BMI niet als voorspeller van gezondheid en ziekte of zelfs als ‘nagel aan de doodskist’. Ten tweede is het BMI niet meer dan een marker voor een correlatie, die geen enkele conclusie tot causaliteit veroorloofd”. Daarmee zou het stuk dus al van tafel geveegd kunnen worden, “wanneer daar niet ook nog eens aan de gegevens gesleuteld werd, om de beweerde samenhang te construeren”, aldus Udo Pollmer, wetenschappelijk leider van het Europese Instituut voor Levensmiddelen en Voedingswetenschappen (EU.L.E.e.V.)

De manipulatie van de kerngegevens van het onderzoek is ronduit beschamend: de auteurs hebben bijna twee derde van alle proefpersonen uit hun...

Biologisch afbreekbare zakken?
Door Udo Pollmer

AblassFoto: Daniel Paul Schreber
Lizenz: CC BY-SA 3.0

Schuldgevoelens en opvoedkundige maatregelen zijn de reden waarom plastic tasjes geld moeten kosten. En de Duitsers bouwen aan de kassa’s van de supermarkten uit bruine papieren zakken met daarop  groene bomen, virtuele dijken tegen de ondergang van de wereld. Zijn we nog te redden?

Als dat geen goed nieuws is: De plastic zakjes verdwijnen uit de winkels, zodat de oceanen niet langer vervuilen en de dolfijnen eindelijk weer vrij kunnen ademen. Bovendien besparen we daarmee kostbare aardolie en ontlasten het milieu, die zwaar gebukt ging onder de lichte zakjes. Wanneer het onvermijdelijk is accepteren we alleen nog maar biologisch afbreekbare zakjes uit hernieuwbare bronnen.

Die zijn echter duur. De hoge prijzen van bio-kunststoffen weerspiegelen de moeilijke fabricage, een kleine aanwijzing op de ecologische voetafdruk. Daar zal het milieu dus wel niet van genezen. Vooral, wanneer men bedenkt, dat biologisch afbreekbare materialen in de vrije natuur maar verdomt moeilijk afbreekbaar zijn. In zout water, dus in de zee, duurt het uiteenvallen bijzonder lang. “Biologisch afbreekbaar” heet naar officiële lezing, dat het materiaal bij 60 graden in een tijdsbestek van drie maanden halverwege uiteen gevallen moet zijn.

Voor een snellere compostering wordt het bioafval in de installaties verhit. Maar ook...